ΜΕΡΚΕΛειό

Τα κουρασμένα μου μάτια είναι καρφωμένα σε ένα πλαστικό ποτηρι γεμάτο κρύο νερό.
Παρακολουθώ τη θαμπάδα που άφησαν τα χείλη μου στο πλαστικό να εξαφανίζεται. Όπως και το αποτύπωμα της σάρκας, έτσι και η υπομονή μου σιγά σιγά φθίνει.
Κλέφτες! φωνάζει η ψυχή μου προσπαθώντας να ψήσει το μυαλό ότι θέλω να αντιδράσω. Ποτέ πριν δε θέλησα να φωνάξω τόσο δυνατά, ακόμα και αν μου φαίνονται όλα τόσο κλισέ, και τώρα δεν νιώθω πια μοναχός μου! Επανάσταση, ακούγεται να λένε οι ορδές.
Όμως η επανάσταση δεν είναι δώρο με την τρίτη πίτσα....
Θέλει θυσίες που πολλοί από εμάς δεν είναι έτοιμοι να κάνουν!

Οι Στρατιωτικές Παρελάσεις "σαμποτάρονται" με πλήθος, αρκετό, να μπαίνει και να διαδηλώνει στο δρόμο παρεμποδίζοντας όποια κίνηση στρατιωτική και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, βλέποντας τα όλα επί προσωπικού, θυμωμένος που τον αποκάλεσαν προδότη (σκληρή λέξη μεν, αλλά αν μπει στα μνημονιακά εισαγωγικά είναι λιγότερο κατάπτυστη), τους "έκραξε" μειοψηφία. Πλήθος που γεμίζει έναν πλατύ δρόμο της Θεσσαλονίκης δεν μπορεί να θεωρηθεί μειοψηφία!

Και με όλα αυτά, το ΠΑΣΟΚ και ο κυβερνήτης του, ΓΑΠ, προσπαθεί να κάνει κίνηση ΜΑΤ!
Δημοψήφισμα, όπου ο λαός θα αποφασίσει άν θέλει να προχωρήσει στη νέα δανειακή σύμβαση.
Ένα δημοψήφισμα που θα ήταν λιγότερο πονηρό, αν είχε έρθει στην αρχή του μνημονιου, αλλά τώρα δεν με πείθει η καλή πρόθεση αυτού, Η κυβέρνηση, θαρρώ, προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο και συμπληρωματικά με την ψήφο εμπιστοσύνης, να κολλήσει στον τοίχο την ομάδα Σαμαρά!

Είμαι καθαρά μπερδεμένος και δεν μπορώ να ακολουθήσω τις γρήγορες και περίεργες εξελίξεις! Αλλά μπορώ να πω πως το πολιτικό τοπίο είναι τόσο θολό που μου δίνει διαρκώς έμπνευση!

Ο Θεός (εγώ δηλαδή) βοηθός! Γιατί νομίζω σε λίγο θα γίνει ΜΕΡΚΕΛειό!